فیلم «در سایه خورشید» از علاقه درک جارمن به فرآیندهای کیمیاگری به عنوان استعاره‌ای برای بازآفرینی فیلم‌های سوپر ۸ بهره می‌برد. جارمن زمانی پیوند نور و ماده در سینما را یک «پیوند کیمیاگرانه» توصیف کرده بود و در طول دوران حرفه‌ای خود با ایجاد نمادگرایی رویایی از طریق روی هم قرار دادن تصویر و حرکت دست به تجربه زد. نام نهایی فیلم که در ابتدا «آخرالزمان انگلیسی» نام داشت، از یک متن کیمیاگری قرن هفدهمی گرفته شده است که از این عبارت به عنوان مترادفی برای سنگ فلاسفه استفاده می‌کرد؛ ماده‌ای بسیار ارزشمند که فلزات پایه را به طلا و نقره تبدیل می‌کند. این فیلم به عنوان گامی به سوی ایده یک ویدئوی محیطی در نظر گرفته شده بود که مانند همتای موسیقایی خود، برای بهبود و تلطیف فضای محیط طراحی شده است.